PEFC no Camiño Francés
PEFC Galicia é unha asociación sen ánimo de lucro que promove a xestión sostible nos montes , garantindo que se xestionan de acordo con esixentes requisitos ambientais, sociais, económicos e éticos.
O monte forma parte da cultura e idiosincrasia dos galegos. O 70% do noso territorio é forestal, polo que dun ou doutro xeito, forma parte das nosas vidas, debuxa a nosa paisaxe, alberga flora e fauna, proporciona traballo e fixa poboación no rural, provee de alimento e materia prima renovable, conserva o solo e as augas, permítenos desconectar do día a día e contribúe á mitigación do cambio climático.
PEFC distingue co seu selo todos os produtos (madeira, resina, castañas, mel, cogomelos, biomasa, téxtil,…) procedentes de montes certificados, garantindo a súa rastrexabilidade a través de toda a cadea forestal ata o consumidor final.
Coa iniciativa PEFC no Camiño, comprenderás a importancia dos montes a escala local e global. Amplía a túa ollada: árbores, usos, traballos, lendas, toponimia… accede a cada unha das paradas propostas, recomendarémosche que ver, que saber, coñecerás o noso monte, a nosa industria, o noso facer.
Entre as serras de Ou Courel e Os Ancares, a uns 1.300 m de altitude, sitúase unha pequena aldea de orixe prerromana que é o punto de partida do Camiño Francés en Galicia. O Cebreiro.
Mirar a estruturas do pasado serve para redescubrir materias primas sostibles. Na actualidade, a construción en madeira xoga un papel fundamental na loita contra o cambio climático, xa que a madeira é un material natural e renovable.
SABÍAS QUE? O uso de madeira en construción en lugar de aceiro ou formigón reduciría o consumo de combustibles fósiles un 19% e as emisións de CO2 ata nun 31% (CEPE).
Os arquitectos, interioristas e deseñadores ven na madeira certificada PEFC unha garantía de procedencia legal xa que o selo avala que esa madeira extráese de fontes legais e bosques xestionados de maneira responsable, asegurando a rastrexabilidade en todos os elos da cadea de subministración.
As áreas forestais galegas albergan un importantísimo patrimonio natural, prehistórico, histórico, etnográfico e cultural que é obrigado preservar.
Ao cruzar o límite que separa o concello de Pedrafita do Cebreiro co de Triacastela, adentraraste nun espazo Reserva da Biosfera, figura de protección internacional que destaca pola súa gran beleza natural e pola riqueza cultural e etnográfica. Trátase dunha Área de Especial Interese Paisaxístico con espazos ZEC (Zona de Especial Conservación) e ZEPVN (Zona de Especial Protección de Valores Naturais).
Triacastela oculta nos seus montes moitos segredos aínda por descubrir, e outros achados impresionantes como a Cova de Eirós.
Fomentar entre os propietarios e xestores forestais o coñecemento relacionado coa presenza de espazos protexidos, valores culturais, patrimoniais ou recreativos nos seus terreos e as implicacións que as súas accións poden ter na súa conservación, é un dos moitos obxectivos de PEFC.
Aínda que normalmente sinalariamos que os bosques son refuxio de multitude de especies, xa que segundo a FAO, ao redor do 80% da biodiversidade terrestre de todo o mundo atópase en territorio forestal e Nacións Unidas engade que son máis de 60.000 as especies de árbores que compoñen os bosques, en Samos podemos darnos conta que tamén serven como refuxio espiritual ou simplemente converterse nun lugar idóneo para escaparse do mundanal ruído.
Moitos mosteiros, como o de San Xulián de Samos, sitúanse en zonas boscosas, buscando a soidade, lonxe da distracción e en busca dun lugar especial para o pensamento, estudo, recollemento e oración. Pero non soamente decidían a súa localización por devandito motivo, senón que os bosques eran unha fonte de recursos para a alimentación, desde caza ata recollida de froitos, de recolección de plantas medicinais, para o abastecemento de madeira para construción, mobiliario, fonte de calor e captación de auga.
A través do Sistema de Certificación Forestal PEFC, os diferentes hábitats presérvanse, rexenéranse e mantéñense agora e no futuro garantindo, ademais, a obtención de multitude de produtos, bens e servizos que os bosques nos ofrecen.
Para obter a prezada “Compostela”, debes realizar polo menos os 100 últimos quilómetros a pé ou dacabalo, os últimos 200 km en bicicleta ou 100 millas náuticas, terminando a pé o resto do Camiño desde o porto de desembarque. Os últimos 100 km deberán realizarse por calquera dos roteiros recoñecidos como oficiais, como o Camiño Francés, e Sarria pode ser unha etapa máis na túa peregrinaxe ou o punto de partida ata Santiago.
As árbores permítennos viaxar. Viaxar a través do tempo, da música, do transporte que utilizamos ou de novas vidas que xeramos.
Con só observar os aneis de crecemento dunha árbore, podemos saber en que ano se produciu unha seca, se houbo un incendio ou de que lado sopra máis o vento. Ademais, as árbores proporciónannos madeira para crear instrumentos, ou para construír medios de transporte como barcos, bicicletas ou as travesas das vías do tren.
Para que podamos continuar viaxando agora e no futuro, a certificación forestal PEFC establece unha serie de normas e controis que garanten que os montes se xestionan adecuadamente e de forma responsable.
A interacción entre a natureza e o ser humano lévanos a unha constante transformación da paisaxe. Cando chegas a Portomarín daste conta de como as persoas somos capaces de modificar paisaxes, pobos e historias, e Portomarín ten a súa propia. Descúbrea nesta parada!
O cambio climático é un dos factores influentes nos incendios forestais, pero o abandono do territorio e polo tanto a escasa xestión do monte son determinantes. Por iso, promover e potenciar o desenvolvemento rural, engadindo valor aos recursos naturais e incentivando ás comunidades de montes veciñais e propietarios particulares para o uso e explotación sostible dos mesmos, é un dos obxectivos da certificación forestal PEFC.
A etapa de Portomarín a Palas de Rei, é a máis longa do Camiño Francés en territorio galego.
A Serra do Careon, Zona de Espacial protección dos valores naturais, baña parte do concello de Palas de Rei e a túa seguinte etapa ata Melide. Ademais do patrimonio natural, Palas conta cun amplo patrimonio artístico e numerosos restos arqueolóxicos, dos cales queremos destacar o Castelo de Pambre, un dos poucos castelos e fortalezas militares que quedaron en pé tras a revolta Irmandiña e do que recentemente se realizou un estudo antracolóxico, é dicir, de recolección, identificación botánica e estudo dos carbóns e madeiras recuperadas.
É esencial manter o grao de naturalidade de aqueles espazos forestais considerados naturais e seminaturais, así como preservar os hábitats singulares, que polas súas particulares características ecolóxicas motivan a súa conservación.
Unha xestión non intensiva é más próxima a dinámicas e procesos naturais que unha intensiva, con todo, o abandono dunha superficie pode conducir a unha degradación do ecosistema forestal e a un aumento dos riscos para a súa conservación, de aí a importancia do seu estudo e correcta planificación para alcanzar un equilibrio.
En Melide unimos Camiños. Os montes do Careón forman o último tramo do Camiño Primitivo antes de unirse no centro de Melide co Camiño Francés.
Coa túa entrada no municipio de Melide, inicias a ruta na provincia da Coruña e a túa paisaxe tamén varía. Trátase dunha etapa de transición en canto a formacións arbóreas se refire.
O municipio conta cunha elevada actividade agropecuaria, e por suposto turística, ligada ao Camiño de Santiago, aínda que o sector forestal está a cobrar maior importancia.
As masas forestais e os seus produtos caracterízanse pola súa capacidade de fixar carbono sendo unha ferramenta indispensable na mitigación e adaptación fronte ao cambio climático. Unha xestión forestal tendente a xerar produtos de prolongado ciclo de vida ou substitutivos doutros produtos máis contaminantes, multiplica este efecto.
O modo de vida tradicional galego caracterizouse por un uso sostible do territorio baseado na complementariedade e multifuncionalidad dos diferentes espazos que o integran.
Aínda que en moitas ocasións non reparamos niso, os produtos forestais rodéannos. Nesta parada poderás introducirte nos recursos que nos proporcionan os bosques, madeirables e non madeirables.
Dos montes, podemos obter madeira para construír casas, fabricar mobles, papel para libros e revistas, envases para alimentos, papel hixiénico e mesmo a nosa roupa pódese facer con fibras de madeira, pero ademais, ofrécennos outros moitos recursos como plantas medicinais, resina ou alimentos como castañas, noces, cogomelos, moras…
A través da certificación forestal PEFC, podemos trazar os produtos xestionados de forma sostible desde os montes ata o consumidor final.
O Pino atópase practicamente no centro de Galicia, con substitución suave, bañado na súa vertente norte polo Río Tambre, e na vertente sur os arroios dirixen as súas augas cara á conca do Ulla, debuxando preciosas paisaxes acompañado ao longo do seus cursos de muíños, áreas recreativas, praias fluviais ou rutas de sendeirismo.
A superficie forestal ocupa máis da metade deste concello. O monte é parte esencial da economía galega, cunha poboación maioritariamente rural e onde a maior parte das empresas de aproveitamentos forestais e de primeira transformación están situadas, traballando nos montes da zona e xerando emprego local.
A innovación e a mellora tecnolóxica contribúen á apertura de novos mercados, e o sector forestal ten a oportunidade de ser protagonista dunha bioeconomía circular.
Galicia é líder nacional en empresas responsables certificadas PEFC, garantindo aos seus clientes a orixe legal e sostible dos produtos forestais certificados. Moitas das empresas forestais do Pino contan coa certificación da Cadea de Custodia PEFC.
As árbores xogan un papel esencial na loita contra a contaminación nas cidades.Compostela conta múltiples espazos verdes de características moi diversas, desde parques, xardíns ata contornas forestais que transforman a capital galega co paso das estacións.
Árbores senlleiras, Áreas de Especial Interese Paisaxístico, MOITO POR DESCUBRIR nunha cidade que conta cuns 52m2 de superficie verde por habitante, o que a sitúa moi por riba das recomendacións da Organización Mundial da Saúde (15m2).
PEFC traballa activamente para concienciar sobre a importancia das árbores na vida das cidades e a súa adecuada planificación.































